اصولاً ضعف هاي سازه اي و به دنبال آن نياز به مقاوم سازي ساختمانها به دلايل زير صورت مي پذيرند.

الف: تغيير كاربري ساختمان

به عنوان مثال استفاده از يك ساختمان مسكوني براي انبار يا افزايش تعداد طبقات ساختمان

ب: تغييرات در آيين نامه هاي زلزله يا طراحي ساختمانها

اغلب پس از رويداد زمين لرزهاي بزرگ يكسري تحقيقات نظري و آزمايشگاهي و يكسري تجربيات حاصل از آن زمين لرزه باعث مي شود تا در آيين نامه ها تجديدنظر صورت گيرد و اين تغييرات معمولاً با افزايش برش پايه ساختمان همراه است. بنابراين ساختمانها بويژه سازه هاي مهم در برخي از مواضع مانند اتصالات، بادبندها،
ستونها يا تيرها به تقويت احتياج پيدا ميكنند.

ج: ضعفهاي اجرايي و عدم برآورده شدن نيازهاي طراحي در حين اجرا:

كيفيت پايين بتن، اجراي  نامناسب ستونها و مواردي مشابه در اين محدوده قرار مي گيرند.